Używanie biernika jako przymiotnika

Prawdopodobnie pamiętasz naukę o imiesłowach biernych z czasownikiem haber. W języku angielskim imiesłów czasu przeszłego to forma czasownika, która zazwyczaj kończy się na –red. Mogą one jednak przybierać różne formy w zależności od języka, z którego pochodzi dany czasownik. W języku hiszpańskim imiesłowy bierne są niezwykle powszechne jako przymiotniki. Możesz nawet nie zdawać sobie z tego sprawy! Przypomnimy Ci, jak tworzyć imiesłowy bierne, a następnie pokażemy kilka typowych przykładów w kontekście.

Tworzenie imiesłowów biernych w języku hiszpańskim

Aby utworzyć imiesłów bierny, musisz zacząć od czasownik w bezokoliczniku. Dla przypomnienia, bezokoliczniki to czasowniki w najbardziej podstawowej formie. Występują, gdy czasowniki kończą się na -ar, -er lub –ir.

Czytaj więcejWideo: Hiszpańsko-angielscy fałszywi przyjaciele

Zacznijmy od czasowników, które kończą się na –ar. Najpierw zdejmujesz –ar koniec. Potem przyjdzie koniec –ado. Na przykład czasownik hablar jako imiesłów bierny to hablado, co po angielsku oznacza “rozmawiał”.”

Dalej, patrząc na czasowniki, które kończą się na –er i –ir, proces jest bardzo podobny. Zdejmujesz –er lub –ir końcówkę i dodaj –ido. Dla czasownika takiego jak przybysz, to się stanie comido, czyli “zjedzony”. Czasownik vivir staje się vivido, czyli “żył”.”

W kontekście jako przymiotniki

Czytaj więcejAktywność online: Odmień hiszpańskie czasowniki w czasie teraźniejszym

Być może zastanawiasz się, co odróżnia te imiesłowy od przymiotników? Jak dotąd, wyglądają one całkiem podobnie! Różnica polega na tym, że przymiotniki w języku hiszpańskim muszą robić coś innego - muszą zgadzać się z rzeczownikiem, który modyfikują w oparciu o płeć i liczbę.

Jeśli pamiętasz czasownik haber, nie musiałeś zmieniać imiesłowu na podstawie czegokolwiek; zawsze kończył się na –ado lub –ido. Jednakże, tak jak wszelkiego rodzaju inne przymiotnikimusimy sprawić, by zgadzały się z rzeczownikiem. Imiesłów bierny występujący po rzeczowniku rodzaju męskiego kończy się na -.ado, –ados, –ido lub –idos, w zależności od tego, czy to l. poj. czy l. mn., albo czy to –ar, -er lub -ir rzeczownik. Podobnie, jeśli występuje po rzeczowniku rodzaju żeńskiego, może kończyć się na -ada, -adas, -ida lub –idas.

Na przykład, mógłbym powiedzieć la mujer emocionada ta podekscytowana kobieta, albo los hombres emocionados żeby powiedzieć “podekscytowani mężczyźni”. Widzisz, jak końcówki muszą się zmieniać? Jest dokładnie tak samo jak z innymi przymiotnikami, tylko wzięliśmy go od czasownika emocionar. Teraz, jak już to wiesz, możesz ćwiczyć ze wszystkimi czasownikami, których się uczysz!